En de Heer zei tot Mozes,
'Ga. Keer terug naar Egypte.'
En Mozes nam zijn vrouw en zijn zoon
en keerde terug naar het land van Egypte.
En Mozes nam Gods staf in zijn hand.
Laat de ambassadeur van Priam, koning van Troje, de Farao benaderen.
Grote Farao, het geschenk van Troje is een prachtig weefsel
uit het land van vijf rivieren.
Dank aan Priam. Het is inderdaad prachtig.
Het glinstert als de Nijl. - Hoe wordt het gemaakt?
Dat weet niemand. Het wordt gesponnen op de klossen van de goden.
Men noemt het zijde.
De ambassadeur van Jericho.
Welk koninkrijk heeft u gezonden?
Het koninkrijk van de Almachtige.
Welke geschenken brengt u mee? - Wij brengen het woord van God.
Wat is dit woord?
Aldus spreekt de God van lsraël:
'Laat mijn mensen gaan.'
De slaven zijn van mij.
Hun leven is van mij. Alles wat ze bezitten is van mij.
Ik ken uw god niet,
noch zal ik lsraël laten gaan.
Wie bent u om hun levens te verbitteren in slavernij?
Wetten zullen de mensen regeren, niet de wil van andere mensen.
Wie is deze god dan wel dat ik mijn mensen voor hem moet laten gaan?
Aäron.
Gooi mijn staf neer voor de Farao,
opdat hij de macht van God aanschouwe.
Hiermee zult u zien dat God de Heer
Moeder. Hij veranderde z'n staf in een cobra.
Voor hem hoef je niet bang te zijn,
De kracht van jouw god is een goedkope tovenaarstruc.
Jannes.
Moeder, kijk.
Jannes, zie je?
De slang van Mozes eet de anderen op.
Jij gaf mij deze stok om over schorpioenen en slangen te regeren,
maar God veranderde het in een staf om mee over koningen te regeren.
Luister naar hem en gehoorzaam, Ramses.
Gehoorzamen?
Zijn er niet genoeg tovenaars in Egypte,
dat je bent teruggekomen om stokken in slangen te veranderen?
Of konijnen te laten verdwijnen?
Ik zal je staf een groter wonder laten uitvoeren.
Draag het voor jouw luie volk,
en gebied hen bakstenen te maken zonder stro.
Hoe is dat mogelijk? - Laat de staf ervoor zorgen.
Of laat ze zelf de stroresten verzamelen.
Maar het aantal van hun stenen zal niet verminderen.
Laat het opgeschreven worden. Laat het worden uitgevoerd.
Aäron. Aäron, wanneer vertrekken we uit Egypte?
We vertrekken niet uit Egypte.
Maar Mozes heeft het ons beloofd.
Je zei dat we bevrijd zouden worden.
Ik heb jullie nog meer kwaad bezorgd.
God vergeve mijn zwakke gebruik van Zijn kracht.
Mozes, wat heb je ons aangedaan?
Het zijn de orders van de Farao, dat jullie geen stro zullen krijgen,
om jullie hoeveelheid stenen mee te maken.
Geen stro?
Hoe kunnen we stenen maken zonder stro?
's Nachts zullen jullie de resten oprapen in het veld.
Jullie vrouwen en kinderen ook.
Wie is deze verlosser.
Je hebt de toorn van de Farao over ons gebracht.
Je hebt ze een zwaard in hun handen gegeven.
Stenig hem. Stenig hem.
Aan de kant. Kom.
Volg.
Daar gaat jullie verlosser. Ga nu je stro zoeken.
Vergeet niet dat het aantal hetzelfde moet zijn. Geen steen minder.
Ik heb je vervloekt.
Elke keer dat Ramses mij in z'n armen nam, heb ik jou vervloekt, niet hem,
omdat ik van je hou.
De Mozes die van je hield was een andere man.
Nee, dat is niet waar.
Je gelooft dat je veranderd bent, maar dat ben je niet.
Je noemt jezelf een profeet, een man van god,
maar ik weet wel beter.
Ik geloof niet dat alleen een rommelende berg je hart kan beroeren
zoals je dat van mij beroert.
Nefretiri, ik heb in het brandende licht gestaan van Gods aanwezigheid.
Hij was 't niet die je redde, zopas. Dat was ik.
Waarom, van alle mannen, moest ik nou de prins der dwazen verkiezen?
Maar ik geloof alles wat je zegt als ik in je armen ben.
Waarom moet je mij en jezelf tekort doen?
Omdat ik gebonden ben aan een god,
en aan een volk, en aan een herdersmeisje.
Een herdersmeisje? Wat kan die nou voor je betekenen?
Tenzij de woestijnzon je zintuigen heeft verzwakt.
Raspt ze knoflook op haar huid,
of is die zo zacht als die van mij?
Zijn haar lippen gebarsten en droog als het woestijnzand,
of zijn ze zo vochtig en rood als een granaatappel?
Is haar haar geparfumeerd met mirre,
of heeft het de geur van schapen?
Er bestaat schoonheid voorbij de zintuigen, Nefretiri.
Schoonheid als de rust van groene valleien en stille wateren.
Geestelijke schoonheid die jij niet kunt begrijpen.
Misschien niet.
Maar schoonheid van geest zal je volk niet bevrijden, Mozes.
Je zult tot mij komen, anders zullen ze nooit Egypte verlaten.
Het lot van lsraël ligt niet in jouw handen, Nefretiri.
Oh, nee? Wie anders kan het hart van de Farao verzachten?
Of verharden?
Ja,
het is mogelijk dat jij het lieflijke stof bent,
waarmee God zijn doel volbrengt.
Vul elke kruik met water.
Zeven dagen lang zal er niets te drinken zijn.
Maar deze put zal nooit uitdrogen. - En de rivier is hoog.
Wiens woord is het? - Van degene die weet.
Dus vul jullie kruiken of lijdt dorst.
Mirjam heeft altijd gelijk. - Ja, ik haal nog meer kruiken.
Ja, Jozua. Zij komt elke dag naar de bron.
Wacht en je zult haar zien.
Het is wijs van Dathan om je naar de bron te sturen, Lilia,
anders zou zijn water vergiftigd kunnen worden.
Ze zeiden me dat je dood was.
Voor iedereen die ik liefheb ben ik dood, Jozua.
Dathan? - Ja. Dathan.
Uit vrije wil?
Uit vrije wil.
Je bent geen slaaf van de mensen. Het uur van de verlossing is gekomen.
Niet voor mij, Jozua.
Heil zij u, grote god van de Nijl.
Uw wateren zijn het bloed van Egypte.
Heil zij met u, maker van gerst,
voeder van kuddes, drager van schepen,
grootste aller goden.
Farao van Egypte. U heeft de Heer nog niet gehoorzaamd.
Laat mijn volk gaan.
Het punt van mijn zwaard...
Laat hem raaskallen, zodat men weet dat hij gek is.
Gehoorzaam de Heer,
of hij zal zijn hand heffen tegen het water in de rivier.
Ik ben gekomen om het water te zegenen, jij om het te vervloeken.
We zullen kijken of een herdersgod sterker is dan de god van de Farao.
Levenswater, geef te drinken aan de woestijn,
en maak het grasland groen.
Aäron.
Strek mijn staf uit tegen het water.
Kijk.
Het water bloedt waar hij het heeft aangeraakt.
Het water verandert in bloed.
Bloed vloeit uit de god.
Kijk hoe het zich verspreidt.
Het is bloed.
Opdat je de kracht kent van de Heer,
zal Egypte dorsten, zeven dagen lang.
Zeven dagen zonder water. - De pest zal overal zijn.
Al was het zeven keer zeven dagen,
geen tovenaarstruc zal je volk bevrijden.
Heilig water, maak de vloed waaruit je voortkwam puur.
En God bestrafte het land met allerlei plagen,
maar het hart van de Farao was verhard.
Hoogheid, u hoort het roepen van Egypte.
Ze zouden nog harder schreeuwen als ze stenen moesten maken.
Stuur ze weg.
Het volk is geplaagd geweest door dorst,
kikkers, luizen, vliegen.
Zij kunnen niet meer weerstaan.
Waarom breng je deze kwaadstichter voor mij?
de mensen verlaten de tempels en keren de goden de rug toe.
Wat voor goden? Jouw profeten en priesters maakten de goden,
zodat jullie gebruik konden maken van de angst der mensen.
Toen de Nijl rood kleurde, was ook ik bang...
totdat ik hoorde van een berg voor de watervallen,
die rode modder spuwde en het water vergiftigde.
Was het de staf die dit veroorzaakte?
Jouw god, dat de vissen stierven en de kikkers het water verlieten?
Was het een mirakel dat vliegen en luizen
op hun karkassen groeiden en ziektes verspreidden?
Deze dingen vonden uit zichzelf plaats, niet door een god!
Ga nu.
Opdat je weet dat deze dingen door God worden gedaan...
zul je hagel zien vallen uit een heldere hemel,
die als vuur branden op de aarde.
Je zult duisternis Egypte zien bedekken,
terwijl de zon naar haar hoogtepunt klimt.
Zo zul je zien dat God God is,
en je zult je voegen naar Zijn wil.
Niets op deze aarde kan mij voor Mozes doen buigen.
Zie, de hagel komt eraan.
Wanneer Egypte drie dagen in duisternis gehuld zal zijn,
dan zullen je ministers mij ontbieden.
Gedurende drie dagen duisternis,
hebben jullie gezeurd als bange kinderen in de nacht.
Mozes zei dat na drie dagen de zon zou schijnen, en het is waar.
Laat zijn volk gaan,
anders zal Egypte dor zijn van de watervallen tot aan de zee.
Zal mijn vader de slaven vrij laten?
Kan er belasting worden geheven op een aangetaste oogst?
Regeert angst over Egypte? Of ik?
Wij vrezen geen leger op aarde,
maar kunnen wij een plaag bevechten met een zwaard?
U hoeft zich niet te schamen.
Niet de Farao buigt voor de slaven,
maar zijn adviseurs.
Ik heb Mozes ontboden op jullie verzoek.
Het volk zal u zegenen, Hoogheid.
Buigt de wereld voor een lege troon?
Lege?
Verhardt een Farao zijn hart jegens zijn zoon?
Als je de Hebreeërs laat gaan, wie bouwt dan zijn steden?
Jij zei Mozes stenen te maken zonder stro.
Nu zegt hij jou steden te maken zonder stenen.
Wie is de slaaf... en wie de Farao?
Hoor je het gelach, Farao?
Ja, het gelach van koningen,
in Babylon, Kanaän,
en Troje...
terwijl Egypte buigt voor de god der slaven.
Laat de Hebreeër binnen.
Ga naar de tuin. Het is niet goed voor een zoon van een Farao
om zijn vader vernederd te zien worden door een slavenzoon.
Mijn zoon, kom naast mij staan.
Heeft de duisternis u het licht doen zien, Ramses?
Zult u nu mijn volk laten gaan?
Hoogheid, laat de schrijver het bevel lezen.
Geef mij het geschrevene.
U kunt de macht van deze god niet weerstaan.
Ik ken zijn god niet. Noch zal ik zijn volk laten gaan.
Hoe lang nog zul je weigeren God te gehoorzamen?
Als je ons nog een plaag aandoet,
dan zal niet jouw god maar ik
de Nijl rood kleuren met bloed.
Zoals de vader van jouw vader dat deed,
met het bloed van onze jongens.
Als er nog een plaag over Egypte komt,
dan is dat God die jouw woord volbrengt.
En er zal zo'n uitroep zijn door het hele land,
dat je het volk zeker zult laten gaan.
Kom niet meer terug, Mozes,
want de dag dat je mijn gezicht weerziet,
zul je zeker sterven.
Laat het opgeschreven worden.
Ik zal dit slavengebroed
en hun god een antwoord geven dat de wereld nooit vergeten zal.
Commandant van de troepen,
haal de wagens van Talis.
Er zal nog één plaag zijn...
maar deze keer voor de slaven van Gosen.
De eerstgeborene van ieder huis zal sterven,
om te beginnen Mozes' zoon.
Ben jij het herdersmeisje dat met Mozes trouwde?
De koningin van Egypte is mooi, zoals hij mij zei.
Mijn echtgenoot is er niet.
Is dit Mozes zijn zoon?
Ja, dit is onze zoon.
Wat wilt u van ons?
Je hoeft niet bang te zijn voor mij.
Ik was slechts bang voor zijn herinnering van u.
Heb je die kunnen uitwissen?
Hij heeft ons beiden vergeten.
U verloor hem, toen hij zijn god ging zoeken.
Ik verloor hem toen hij Hem vond.
Jou liet hij tenminste een zoon om lief te hebben.
Ik ben hier om die te redden.
Waarvan?
Van het bevel van de Farao,
dat elke eerstgeborene van lsraël moet sterven.
Sterven?
God van Abraham!
Laat hem dit niet doen. Niet de kinderen!
Een karavaan naar Midian wacht op jou en je zoon.
Mijn wagen zal je er brengen.
Ik ben verbaasd dat je me opmerkte.
Vanochtend in het paleis zag je me niet.
Waarom? Was je bang me aan te kijken?
Wat wil je, Nefretiri?
Jou, Mozes. Alles om ons heen komt tot een einde.
Jij zal Egypte vernietigen, of Egypte jou.
Ik hoor bij je, Mozes.
Zij is met je zoon naar Midian.
Waarom is ze weggegaan?
Jij zult de andere kinderen proberen te redden voor je eigen zoon.
Waarvan?
Ramses verzamelt de Libische bijlen, de wagens, de Sardijnse zwaarden.
Waarom? Zeg me waarom.
Om lsraëls eerstgeborene te vernietigen.
God!
Mijn God. Uit zijn eigen mond komt Uw oordeel.
Maar ik heb je kind gered.
Mijn kind zal niet sterven.
Het is Egyptes eerstgeborene. Jouw kind, Nefretiri.
Jij zult de zoon van de Farao niet doden.
Met de hardheid van zijn hart doodt de Farao zijn eigen zoon.
Maar hij is mijn zoon, Mozes. Jij zou mijn zoon toch niet krenken?
Ik, zelf, ben niets. God gebruikt mij om Zijn wil uit te voeren.
Dit laat je hem toch niet doen?
Ik redde jouw kind.
Ik kan dat van jou niet redden.
Jouw god luistert naar je, Mozes.
Rond middernacht zal de vernietiger Egypte binnen komen.
En alle eerstgeborenen zullen sterven.
Van de eerstgeborene van de Farao,
tot aan de eerstgeborene van zijn dienaren.
Toen jij Prins van Egypte was, hield
Toen je veroordeeld was als slaaf,
wierp ik mijzelf aan je voeten voor het hof van de Farao.
Omdat ik van je hield, Mozes.
De Heer voert het oordeel uit, Nefretiri.
Ga terug naar je zoon.
Jouw liefde voor mij is sterker dan de macht van iedere god.
Je zult mijn zoon niet doden.
Keer U van Uw verschrikkelijke toorn, oh, Heer.
Dood kom tot mij
En maak mij vrij
Dood kom tot mij...
Nee, Lilia, de dood zal niet tot je komen.
Jozua, je riskeert je leven door hier te komen.
Jij bent een eerstgeborene. - Jij ook.
Ik heb lammerenbloed meegebracht voor de deurposten en de drempel,
opdat de doodsengel je huis passeert.
Jozua, het is genoeg dat je voor mij gekomen bent.
Ik ben een verstotene temidden van mijn volk.
Red mij niet van de dood, Jozua, red mij van het leven.
Morgen brengt een andere wereld.
Nee. En geen bloed aan deze deur.
Dathan, het zal haar leven redden. God heeft het Mozes beloofd.
Mozes heeft woorden, de Farao speren.
Vergeet niet, Jozua, dat zij vrijwillig van mij is.
Ondanks dat wij staan in de schaduw van de dood,
de Heer is onze God. De Heer is één.
Bescherm ons in deze vreselijke nacht, Koning van het heelal.
Waarom is iedereen bang?
Waarom is deze nacht anders dan andere?
Omdat op deze nacht de Heer ons zal verlossen van slavernij in Egypte.
U zult niet vrezen voor de verschrikkingen in de nacht
De soldaten van de Farao.
Of erger.
Of voor de pijl die bij daglicht vliegt
Bithiah!
Uit vrees voor jouw god hebben ze mij bevrijd.
Mag een vreemdeling binnenkomen?
Er zijn geen vreemden temidden van hen die Gods genade zoeken.
En mijn dragers?
Allen die dorsten naar vrijheid kome met ons mee.
De duisternis van de dood zal ons passeren vannacht.
Morgen zal het licht van de vrijheid op ons schijnen
terwijl wij Egypte verlaten.
Ik zal met je meegaan, Mozes.
Een prinses van Egypte. - Van de familie van de Farao.
Een idolen-aanbidster.
Deze vrouw trok mij uit de Nijl
en zette mijn voeten op het pad van kennis.
Mered, pak een stoel voor de dochter van de Farao.
Er schijnt een licht van je gezicht.
Misschien dat op een dag ik het begrijpen zal.
Hij is de boodschapper van God,
Als het niet verboden is te kijken naar de adem van de pest,
zie dan, want het is hier.
Niet kijken, Eliëzar.
Sluit de deur, Jozua, en laat de dood passeren.
Zal het passeren, Mozes?
Dat is Gods belofte, Elisheba.
Gezegend zij U, Heer onze God,
die brood voortbrengt uit de aarde.
Rennen. Rennen.
Geen kwaad zal u overkomen...
of plagen nabij u komen.
Duizend zullen voor u knielen
Waarom eten wij ongerezen brood en bittere kruiden?
Sneller. Neem de andere weg.
De kruiden herinneren ons aan de bitterheid van gevangenschap.
En dit is het brood van de haast,
opdat je deze nacht zult herinneren
van generatie tot generatie voor altijd.
Geef mij mijn kind terug.
Dit zijn mijn mensen. - Allen zijn de mensen van God.
De dood is overal om eens heen.
Maar het passeert diegenen die de Heer hebben geloofd.
Herinner je voor altijd, Eliëzar...
dat het je huis passeerde.
Zijn Egyptes kapiteins bang voor mist in de nacht?
De doodskreet is overal. - Een duivelse vloek. Kijk.
Al dertig jaar ken ik strijd, Farao,
maar nooit angst tot op deze nacht.
Bode.
Laat de kapiteins zich bij hun manschappen voegen.
Bij ochtendgloren zullen wij aanvallen.
Geen Hebreeuwse eerstgeborene zal leven.
Laat de Hebreeërs gaan, Hoogheid,
of we gaan allemaal dood.
Was hij je zoon?
Mijn eerstgeborene.
Er is geen magische genezing, geen bezwering.
Hij is de eerstgeborene van de Farao.
Wij kunnen niets doen tegen deze... pest.
Mijn vader.
Mijn zoon.
Je eigen vloek rust op hem.
Waar heb je dit gehoord? - Van Mozes.
Ik liet zijn volk niet gaan,
omdat jouw slangetong mijn hart verhardde.
Jij dacht er alleen aan Mozes hier te houden.
Nooit gaf je om mijn troon...
of om mijn zoon.
Ik vroeg Mozes zijn leven te redden.
De schaduw van dood ligt over zijn gezicht.
Nee... hij zal niet sterven.
Kapitein.
Neem mijn snelste wagen. Breng Mozes hier.
Ik zal hem brengen, machtige Farao.
Hij is mijn enige zoon.
Je hebt overwonnen, Mozes.
Een slavenvoet staat op Egyptes nek.
Jij werd uit de Nijl gered om mijn vloek te zijn.
Jouw schaduw viel tussen mij en mijn vader,
tussen mij en mijn roem,
en tussen mij en mijn koningin.
Nu vult jouw schaduw alle dingen met dood.
Ga weg van ons, jij en je volk.
Ik laat jullie vrij.
Het is niet vanwege jouw woord,
of vanwege mijn hand dat wij vrij zijn, Farao.
Het is de macht van God die ons heeft bevrijd.
Genoeg van jouw woorden.
Neem je mensen, je kuddes, je god en je pest.
Neem wat je maar wilt uit Egypte. Maar ga!
Here God...
met sterke hand leid U ons weg uit bittere slavernij.
Morgen gaan wij naar een vrije natie,
waar ieder mens zal zaaien wat hij heeft geoogst,
en geen knie zal buigen behalve in gebed.
Wij zullen gaan met jong en oud,
met onze zonen en dochters,
met onze kuddes zullen wij gaan
want ik weet dat de Heer groot is
en dat onze Heer boven alle goden staat.
Hij is dood.
Soca, Heer van de onderwereld.
Ik, die de goden van Egypte heb genegeerd,
ik buig nu voor u.
Laat zien dat u macht heeft over de macht van de god van Mozes,
herstel het leven dat hij van mijn zoon heeft genomen,
leidt zijn ziel terug over het meer van de dood,
naar waar de mensen leven,
en ik zal een tempel voor u oprichten, grootser dan de piramides.
Hoor mijn gebed, gevreesde god van de duisternis.
Sta op, lsraël.
Aanschouw het gloren van de vrijheid.
En zo gebeurde het, dat na de verschrikkingen van de nacht,
er een dag kwam zoals de wereld nog nooit had gezien.
Uit het oosten en het westen, het noorden en het zuiden,
kwamen zij met alles wat zij bezaten,
hun kuddes en kamelen voor hun uit drijvend.
Tientallen, honderdtallen, duizendtallen,
eindeloze stromen mensen, beesten en lasten,
en heel veel kuddes dieren,
vulden de wegen van de sfinxen.
Aan de stenen voeten van de vier kolossale afbeeldingen van Ramses,
die hun zweet en bloed en kracht
uit massief steen hadden gehouwen,
rees een natie op. En vrijheid werd geboren op aarde.
Grootvader, heb je Rebekka?
Nee, ik heb Rebekka niet.
Hier is de trog. Hef het op je schouders.
Dit is een gezegende dag.
Hier is Rebekka. - Dank je.
Kunnen we de koe meenemen? - We gaan naar de poorten.
Rachel, help me met dit stenen juk.
Vergeet het olie niet voor de baden.
Waar gaan we heen?
Naar een land van melk en honing.
Ik heb nog nooit honing geproefd. Kent iemand de weg?
Weg van de zweep. Vrijheid zal jullie kelen bevochtigen in de woestijn.
Dit is het huis van de gouverneur. Je kunt niet binnengaan.
Eruit. Allemaal.
Waarom komen de soldaten hier? Ik heb geen bloed gesmeerd.
Dan bloedt het steen.
Jouw steenhouwer heeft dit gedaan.
Al je goud kan dit teken niet van je deur wissen...
of van mijn hart.
Hiervoor zul je lopen, helemaal naar...
Waar gaan we heen? Weet je waar we heen gaan?
Naar de hel, hoop ik.
Net als Dathan wisten zij niet waarheen zij gingen,
en gaven er zo weinig om als hun kuddes.
Nu gebruikten zij de stenen jukken voor een heel andere last.
Onder hen gingen,
planters van wijngaarden en zaaiers van zaden,
allen hopend eens onder hun eigen wijnrank of vijgenboom te zitten.
In de glorieuze chaos
is het Jozua die orde en plan brengt.
Zet de vlag van elke stam voor het volk.
Levieten in het midden, Judeeërs rechts, Hephronieten links. We gaan.
Kijk uit waar je loopt. Kijk uit voor m'n ganzen.
Aäron en de ouderen dragen een gesluierd lichaam, grootvader.
Dat zijn de botten van Jozef, opdat hij rust in zijn eigen land.
Nubiërs, grootvader.
Wagens met schatten. - De buit van Egypte.
Allen die deelden in het gezwoeg zullen delen in het goud. Hier.
Voor de blinde.
Een gouden kalfje, grootvader, met hoorns.
Een idool. Voor idool-aanbidders.
Daar zijn de vuurdragers.
Leg uw vuren 's nachts naast de vlaggen,
zodat allen hun fakkels kunnen aansteken.
Eliëzar, hang dit aan de wagen.
Nu de wieg...
Ik heb wagens voor vroedvrouwen en dokters.
Plaats ze op 5000 el...
Ik zal je elke zweepslag betaald zetten, Dathan.
Is dit een dag voor boze gevoelens? - Ik voelde zijn zweep.
Lilia is geen slaaf, Dathan. Je kunt je eigen doos dragen.
Laat haar rijden.
Nu, mijn broer, hebben we nieuwe opzichters.
Wij dienen geen meesters meer.
Ja, maar niet voor lang.
Hier, oude vrouw. Zo is 't. - Jozua.
Ruim baan voor de gouverneur.
Je weet wie ik ben. - Ik weet wie je was.
Ga Ramses vertellen dat ik terug zal komen naar mijn huis.
Vandaag volgt 't zooitje misschien Mozes naar de woestijn,
maar wanneer hun ogen rood verschroeid zijn door de zon,
wanneer hun gebarsten lippen bloeden van dorst,
wanneer hun magen verkrampen van honger,
dan zullen zij de naam van Mozes en zijn god vervloeken.
En dan leid ik ze terug naar de Farao en zijn steenkuilen.
Er zijn er zo veel.
Zo veel.
Hoe moet ik de weg vinden door de woestenij, oh, Heer?
Hoe moet ik water vinden in de woestijn voor deze menigte?
Mozes... de mensen zijn verzameld.
Laat ons dan vertrekken naar de berg van God,
opdat hij Zijn geboden voor altijd in onze harten en geesten zal schrijven.
Wij marcheren, Zijn naam prijzende.
Wat is het woord, Jozua? - Laat de trompetten schallen.
Luister, lsraël. Herinner u de dag,
waarop de sterke hand van de Heer u wegleidt uit slavernij.
De heer is onze God. De Heer is één.
Kom. Kom. - Ja.
Vierhonderd jaar slavernij en vandaag beweegt hij niet.
De Heer is één. God zij geprezen...
Dank U, Heer...
Hij kan mee op mijn draagbaar.
Ik ben leeggeschonken als water,
mijn kracht opgedroogd tot het stof... van de dood.
Wij zullen je vijgeboom planten. - Kinderen zullen haar vruchten eten.
Hoor je dat?
Je hebt een sterke, nieuwe zoon.
En Hij leidde het volk voort met blijdschap en plezier.
Hij leidde hen uit Egypte,
zoals een adelaar zijn jong draagt op zijn vleugels.
Maar weer... was het hart van de Farao verhard.
Hoeveel dagen en nachten zul je nog bidden?
Hoort hij je?
Gevreesde Heer van de Duisternis,
bent u niet groter dan Mozes' god?
Ik heb mijn stem naar u verheven,
maar leven is niet teruggekeerd in het lichaam van mijn zoon.
Hoor me. - Hij kan je niet horen.
Hij is niets dan een stuk steen met een vogelkop.
Hij zal me horen.
Ik ben Egypte.
Egypte? Je bent niets.
Je liet Mozes mijn zoon vermoorden. Geen god zal hem terugbrengen.
Wat heb je Mozes aangedaan? Hoe ging ie dood?
Schreeuwde hij om genade toen je hem martelde?
Breng me naar zijn lichaam, Ramses. Ik wil het zien.
Dit is mijn zoon.
Hij had Farao moeten worden.
Hij had de wereld moetren regeren.
Wie betreurt hem nu?
Zelfs jij niet. Je kunt alleen aan Mozes denken.
Je zult zijn lichaam niet zien. Ik verdreef hem uit Egypte.
Ik kan niet op tegen de macht van zijn god.
Zijn god? De priesters zeggen dat de Farao een god is,
maar jij bent geen god, jij bent minder dan een mens.
Luister naar me, Ramses,
jij dacht dat ik kwaad wilde toen ik naar Mozes ging, en je had gelijk.
Zal ik je vertellen wat er gebeurde?
Hij verwierp mij als een straathoer,
ik, Nefretiri, koningin van Egypte.
Wat jij van mij wilde, nam hij niet eens aan.
Hoor je het gelach, Farao?
Niet het gelach van koningen,
maar het gelach van slaven in de woestijn.
Lachen?
Mijn zoon, ik zal je graf bouwen boven op hun verpletterde botten.
Hen die vluchten, hun zaad zal verstuiven, voor eeuwig vervloekt.
Mijn harnas, mijn oorlogskroon.
Lachen?
Ik zal het lachen van deze slaven veranderen in martelarengejank.
Zij zullen zich de naam van Mozes herinneren,
dat hij stierf onder het wiel van
Dood hem met je eigen handen.
Schal de trompetten. Waarschuw de wachtposten.
Verzamel al de wagens bij de stadspoort.
Ik gehoorzaam.
Maak mijn wagen gereed.
Ik zal jullie je tempelschatten terugbrengen.
Breng het mij terug, besmeurd met zijn bloed.
Dat zal ik,
om het te vermengen met dat van jou.
Saluut.
Heil.
Herinner je jullie eerstgeborenen.
Dood aan de slaven.
Dood aan hun god.
Heil.
Voorwaarts.
Hoor je de donder? Over de zee?
Nee, het komt uit de woestijn.
Dat is het gedonder van paarden.
Kijk. De wagen van de Farao.
We zijn afgesneden door de zee. Kaleb, waarschuw de noordtenten.
Jozua?
Dat is de hoorn van Jozua.
Alle mannen naar de pas. Pak paarden, wagens, vorm een barrière.
Wat is het alarm?
De wagen van de Farao. Blokeer de pas met de karren.
Vrouwen en kinderen naar de zee.
Breng scheppen en hamers.
Luister naar mij. Luister naar mij.
Kunnen hamers pijlen tegenhouden? Jullie karren de wagens van de Farao?
Vrouwen, willen jullie je mannen dood?
Mozes. De wagens van de Farao. Ik heb de mannen gezegd de pas te blokkeren.
Wij kunnen wagens niet aan. - Beveel de mannen terug te trekken.
Terug? Waar naartoe? In zee?
In Gods handen.
Verlosser? Hij leidt jullie in de dood.
Kijk. Kijk.
Neem dit Mozes kwalijk. Lever hem uit aan de Farao.
Ja. Stenig hem.
Mozes' god is een slechte generaal om hem geen uitweg te laten.
Tien keer heb je Gods wonderen
En nog geloof je niet.
Hij verlost je naar de dood.
Stenig hem.
Luister naar Mozes. Hij spreekt Gods wil.
Ze zullen voor mij stoppen. - Een wagen kent geen rang.
Is 't omdat er geen graven zijn in Egypte,
dat je ons naar de woestijn nam om te sterven?
Vrees niet.
Sta stil en zie de redding van de Heer.
Een pilaar van vuur. - Gods werk.
Er doorheen.
Nee, Hoogheid. U kunt niet door het vuur van God.
Verzamel jullie families en kuddes. Wij moeten in alle haast gaan.
Waar naar toe? Om te verdrinken in de zee?
Hoe lang kan het vuur het uithouden?
Na deze dag zullen jullie
Nee. Je zult er dood onder liggen.
De Heer van de Massa's zal voor ons oorlog voeren.
Aanschouw zijn machtige hand.
De winden openen de zee!
God opent de zee met de wind uit zijn neusgaten.
Leid hen door de wateren. - Zijn wil zal vervuld worden.
Hij opent de wateren voor hen en blokkeert onze weg met vuur.
Laat ons gaan. Mensen kunnen niet tegen een god vechten.
Beter te sterven in een gevecht met een god dan te sterven in schaamte.
God zij geprezen, erin.
God heeft ons verlost.
Help ons. - Laat het wiel.
Trek. Trek voor je leven.
Is jouw leven zoveel waard?
Red het brood als je kunt.
Haal Kaleb om te helpen met de wagens.
Mozes. Ga op de rots staan zodat de mensen je zien en hoop hebben.
Boven ons.
Het vuur sterft.
Luid de achtervolging in.
Wagens, halt.
Dit is het werk voor een slager, niet een Farao.
Vernietig ze allemaal,
maar breng mij Mozes levend.
Speren vooruit. Voorwaarts.
Hier. Neem hem. - Wacht, wacht.
Grootvader, kijk, de paarden komen eraan.
De wagens. Rennen!
Beter te dienen dan hier te sterven.
Wie kan Gods macht weerstaan?
U blies met Uw winden
en de zee bedekte hen.
Wie is Uw gelijke, Heer?
Van eeuwigheid tot eeuwigheid... U bent God.
De Heer is één. De Heer is één.
Voordat je toeslaat, laat mij zijn bloed zien op je zwaard.
Je kon hem niet eens doden.
Zijn god... is God.
En Mozes voerde lsraël uit de Rode Zee
in de woestenij van Sinaï.
En zij kampeerden aan de voet van de heilige berg.
En toen het volk zag
dat Mozes niet terugkwam van de berg,
kwamen zij tezamen.
Kon iemand 40 dagen en nachten leven op die bergtop?
Ja. Als God het wil. - Wie weet wat God wil?
Jij? Of ik? Of jij, Zippora?
Zijn treurende vrouw.
Zij kwam terug om haar man te vinden.
Maar zelfs zij kan niet hopen dat hij nog leeft.
Mozes ging naar boven op de verboden grond om Gods wetten te ontvangen.
Maar hij is niet teruggekeerd.
Wij delen jullie pijn. Wij lijden mee.
Maar zal medelijden ons leiden naar het land van melk en honing?
Nu hebben we geen leider.
Mozes zal terugkeren...
Zou een God die zulke wonderen heeft getoond,
Mozes laten sterven voordat zijn taak is volbracht?
Zijn moeder. Zo prachtig is de hoop van een moeder.
Maar er zijn nog meer moeders onder jullie.
Wat zal er worden van jullie kinderen?
Wij moeten geloven. - Geloven in wat? In jou, Aäron?
Kun jij ons naar dit land van belofte leiden?
Weet je waar het is? - Door de woestenij.
Wie zal ons dan leiden? - Jij, Dathan.
Waarheen zou ik jullie kunnen leiden behalve Egypte?
Waar de dood is? - Nee, waar eten is.
De Farao zou ons vermoorden. - Niet met een god van Egypte.
Maak er een, Aäron. - Aäron kent de kunst van de tempel.
Ik doe het niet.
Hij doet het niet.
Hij ziet liever ons vlees rotten in de woestenij.
Je zult een god voor ons maken.
Een god van goud. Een gouden kalf.
Korach zal de hogepriester zijn.
Breng manden, emmers, doeken, wat je maar hebt.
Doe je oorringen uit, je armbanden af, je halskettingen...
Aäron zal een gouden kalf voor ons maken.
Het goud dat wij uit Egypte namen. - Daar.
Van de brandende struik, Heer,
beval U mij het volk naar deze berg te brengen,
om Uw glorie te aanschouwen en Uw wetten te ontvangen.
Wat heb ik nog niet gedaan?
Ik ben...
Ik ben de Heer uw God.
Gij zult geen andere goden hebben.
Gij zult geen afbeeldingen maken.
En zij bedekten het beeld met puur goud.
En Aäron vormde het en werkte het af met zijn hamer,
klaar om gegraveerd te worden, met kunst en talent.
En hij bevestigde het met spijkers zodat het niet zou bewegen.
En hij die het aambeeld maakte,
sloeg het goud tot dunne platen.
Want zij hadden hun buit in de oven gegooid,
en bliezen het vuur aan om het te smelten.
En zij versierden zichzelf met rijke en kostelijke versierselen,
sluiers van blauw, paars en scharlaken, linnen uit Egypte.
En de vrouwen stampten druiven tot
Gij zult de naam van God niet lasterlijk gebruiken.
Gedenk de Sabbat, houd haar heilig.
Eer uw vader en uw moeder.
Gij zult niet doden.
En het volk beging een grote zonde,
want zij hadden een god van goud gemaakt.
En zij droegen hem op hun schouders en verheugden zich,
'Dat dit onze god is, lsraël.'
Zijn jullie treurenden van Mozes bang de nieuwe god te aanschouwen?
Zij waren als kinderen die hun geloof hadden verloren.
Zij waren pervers en verdraaid en rebelleerden tegen God.
Zij aten het brood van ontucht,
en dronken de wijn van geweld,
en stichtten kwaad voor de ogen van de Heer.
En het volk schreeuwde:
'Het geschapen beeld heeft ons vreugd gebracht,'
en zij verafgoodden het gouden kalf en brachten het offers.
Hier is uw offer.
Gij zult niet overspelig zijn.
Gij zult niet stelen.
Gij zult uw naaste
niet valselijk beschuldigen.
Gij zult niet verlangen wat van uw naaste is.
Geschreven met de vinger van God.
Ga. Ga naar beneden,
want je volk is ontaard.
En het volk rees op en speelde en at en dronk.
Zij waren als de kinderen van gekken
en zij ontdeden zich van hun kleren.
Verdorven als een onrustige zee,
modder en vuil naar boven werpend.
Zij zonken van kwaad tot erger en waren smeriger dan de aarde.
En er was rumoer en dronkenschap,
want zij waren geworden tot dienaars van zonde.
Allerlei ongoddelijkheid en vleselijkheid was er,
zelfs overspeligheid en wellustigheid,
onreinheid, idolateie en rumoer,
ijdelheid en gram.
En zij waren vervuld van onrechtvaardigheid en laagheid.
En Aäron wist dat hij hen schaamte had gebracht.
Abiram! Korach! Bind het offer met touw.
Aan de hoorns van het altaar zelfs.
Het licht van God schijnt van je af, Mozes.
Kniel niet voor mij, Jozua.
Deze stenen tafelen...
Gods geschriften.
Zijn Tien Geboden.
Er is een oorlogslawaai in het kamp.
Het is niet het lawaai van oorlog.
Het is het lawaai van zang en dans.
Mozes!
Jozua!
Wee u, lsraël.
U heeft gezondigd met grote zonde in Gods aanschijn.
Jullie zijn het niet waard deze Tien Geboden te ontvangen.
Aäron!
Wij hebben ons tegen jou verzameld, Mozes.
Je neemt teveel op je.
Wij zullen niet leven volgens jouw geboden. Wij zijn vrij.
Er is geen vrijheid zonder wetten.
Wiens wetten? Die van jou?
Graveerde jij de tafels opdat je een prins zult worden over ons?
Wie aan de zijde is van de Heer, kome tot mij.
Ik.
Jij hebt ons vervloekt. - Deze mensen maakten mij.
Hij toonde je geen melk en honing. Ik toon u een god van goud.
Kom met mij. Volg mij.
Godslasteraars. ldolaten.
Jullie zullen hiervoor bitter water drinken.
God heeft op deze dag jullie voorgelegd
Zijn wetten van leven en goedheid
en dood en kwaad.
Diegenen die niet zullen leven volgens de wet
zullen sterven volgens de wet.
En de toorn van de Heer jegens lsraël was ontstoken.
En om ze te laten bewijzen dat zij zijn geboden zouden eerbiedigen,
liet hij ze 40 jaar zwerven door de woestenij,
totdat de generatie die kwaad had gesticht in het aanschijn van God,
was opgebrand.
Maar noch de ogen noch de natuurlijke kracht van Mozes waren verzwakt.
En hij ging naar boven vanuit de vlaktes van Moab,
en de Heer liet hem al het land zien
voorbij de rivier de Jordaan.
De Heer was boos op mij,
omdat ik hem niet gehoorzaamde en water uit de rotsen sloeg.
En Hij zei mij: 'Aanschouw het nieuwe land met je ogen.
'Gij zult de rivier de Jordaan niet oversteken.'
Dan zal ook ik blijven.
De Heer heeft mij geroepen, Zippora. Ik ga alleen.
Kijk, Mozes.
Het volk is aangekomen bij de oevers van de Jordaan.
In de ark die zij dragen liggen de wetten die jij hen bracht.
Jij leerde hen niet bij brood alleen te leven.
Jij bent Gods fakkel die het pad naar de vrijheid verlicht.
Ik hou van jou.
Jozua, ik beveel je en schenk je kracht,
want jij zult de Jordaan oversteken en het volk leiden.
Ik en mijn familie, wij zullen de Heer dienen.
Mered, geef mij de boeken.
Eliëzar...leg deze vijf boeken in de Ark des Verbonds,
naast de tafelen met de Tien Geboden,
die de Heer ons terugbezorgde.
Ga. Verkondig vrijheid door het hele land,
en aan al haar inwoners.
ZO WERD HET OPGESCHREVEN ZO ZAL HET WORDEN UlTGEVOERD
Gedownload van www.nlondertitels.com